Punkt rekreacyjno-wypoczynkowy będący częścią tzw. “Drogi do zdrowia” zlokalizowany jest przy żółtym szlaku, który rozpoczyna się w Dukli i łączy się w Chyrowej z Głównym Szlakiem Beskidzkim (oznaczonym kolorem czerwonym).

SCHEMAT DZIAŁKI Z URZĄDZENIAMI

MIEJSCE AKTYWNEGO WYPOCZYNKU

MIEJSCE EDUKACJI

Przy altanie znajduje się kącik edukacyjny. Na tablicach zamieszczone są informacje dotyczące atrakcji turystycznych Gminy Dukla, osobliwości przyrodniczych Beskidu Dukielskiego, atlas grzybów oraz drzew najczęściej występujących na tym terenie.

MIEJSCE RELAKSU I SCHRONIENIA

ALTANKA -spełnia dwie funkcje. Jest miejscem, w którym można spędzić wolny czas i odpocząć oraz jest schronieniem dla wędrowców, których złapie deszcz na szlaku. Przy wiacie znajduje się miejsce na ognisko.

PODEST WIDOKOWY – służy do podziwiania panoramy Dukli oraz malowniczych wzniesień Beskidu Niskiego, a także wzniesienia Franków, a szczególnie Wzgórza 534, które podczas operacji Karpacko-Dukielskiej było miejscem strategicznym, dlatego też toczono o nie zacięte boje. Amatorzy fotografii mogą wykorzystać ten obiekt, aby uchwycić piękne pejzaże.

MIEJSCE REFLEKSJI

KRZYŻ został postawiony w 2016 roku jako wotum wdzięczności za dar wiary chrześcijańskiej i upamiętnienia 1050-tej rocznicy Chrztu Polski. Krzyż wpisuje się w krajobraz i tradycję Dukli, miasteczka, z którego pochodził św. Jan z Dukli, do którego pielgrzymował Jan Paweł II.

Wielkie epidemie chorób – siały postrach, dziesiątkowały ludność, powodowały wyludnienie… Epidemia cholery zbierała swoje żniwa i w czasie gwałtownie rozszerzającej się zarazy pojawiał się problem z pochówkiem zmarłych. Liczba ofiar nie pozwalała na przeprowadzanie tradycyjnych pochówków, a cmentarze, na których zdecydowano się w początkowej fazie epidemii chować zmarłych, zaczęły się szybko zapełniać. Dlatego też w wielu wsiach był specjalny cmentarz, który wykorzystywany był wyłącznie do pochówku zmarłych podczas trwania epidemii.

Cmentarz taki lokowano zazwyczaj z dala od zabudowań wsi, często tuż przy jej granicy katastralnej z sąsiednią miejscowością. Ponadto zmarłych – ze względu na ich liczbę oraz panujący strach i zobojętnienie – nie odprowadzano w tradycyjnej formie na cmentarz przez rodzinę i rzesze przyjaciół i znajomych.

Pogrzeby odbywały się wówczas bardzo szybko, nawet z pominięciem uroczystości w kościele, a zmarłych odwożono bezpośrednio na cmentarz. Ludzi grzebano w masowych grobach, bez trumien, a ciała zawijano jedynie w prześcieradła, słomę lub siano, natomiast ich odzież oraz przedmioty codziennego użytku natychmiast palono.

Materialne ślady epidemii cholery na naszym terenie znajdziemy na tzw. Cholernym w Teodorówce. Cmentarz choleryczny znajduje się na małej przełączce, w pobliżu szlaku żółtego łączącego Duklę z Głównym Szlakiem Beskidzkim w Chyrowej. Pochowani są na nim mieszkańcy wsi Teodorówka zmarli w 1848 roku.

Cmentarz oznaczony jest metalowym krzyżem, na którym widnieje informacja:

“TU SPOCZYWAJĄ ZMARLI NA CHOLERĘ W TEODORÓWCE W ROKU 1848”